تکنیکهای رفتار درمانی

  1. خانه
  2. خدمات کلینیک
  3. تکنیکهای رفتار درمانی
تکنیکهای رفتار درمانی

تکنیکهای رفتار درمانی

رفتار درمانی یک رویکرد درمانی است که بر تغییر رفتار بر اساس اصول یادگیری تمرکز دارد. این رویکرد به طور گسترده ای برای درمان طیف گسترده ای از اختلالات روانی و مشکلات رفتاری استفاده می شود.


بیشتر بخوانید : اختلال شخصیت


تکنیکهای رفتار درمانی

  • تکنیک های شرطی سازی
  • تکنیک های یادگیری اجتماعی

تکنیک های شرطی سازی

تکنیک های شرطی سازی بر پایه اصول شرطی سازی کلاسیک و شرطی سازی عامل استوار هستند.

شرطی سازی کلاسیک بر اساس این فرض است که یک محرک بی‌اثر (شرطی) می تواند با یک محرک موثر (غیرشرطی) که به طور طبیعی یک پاسخ را ایجاد می کند، جفت شود و در نتیجه پاسخی را ایجاد کند که قبلاً به محرک بی‌اثر پاسخ نمی داد. به عنوان مثال، اگر صدای زنگ با ارائه یک خوراکی خوشمزه جفت شود، در نهایت به تنهایی پاسخی مشابه پاسخ به خوراکی خوشمزه ایجاد می کند. این پاسخ جدید، شرطی، نامیده می شود.

شرطی سازی عامل بر اساس این فرض است که رفتارها بر اساس پیامدهای آنها تقویت یا سرکوب می شوند. به عنوان مثال، رفتاری که به دنبال آن پیامدهای مثبتی مانند تقویت یا پاداش باشد، بیشتر احتمال دارد که در آینده تکرار شود. رفتاری که به دنبال آن پیامدهای منفی مانند مجازات یا تنبیه باشد، کمتر احتمال دارد که در آینده تکرار شود.

برخی از تکنیک های شرطی سازی که در رفتار درمانی استفاده می شوند عبارتند از:

  • قرار گرفتن مکرر در معرض (Exposure therapy): در این تکنیک، فرد به تدریج در معرض محرک یا موقعیتی قرار می گیرد که از آن می ترسد یا از آن اجتناب می کند. در نهایت، با تکرار قرار گرفتن در معرض، فرد به محرک یا موقعیت عادت می کند و پاسخ ترس یا اجتناب خود را کاهش می دهد. این تکنیک برای درمان انواع اختلالات اضطرابی، از جمله فوبیا، اختلال هراس و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) استفاده می شود.
  • تقویت مثبت (Positive reinforcement): در این تکنیک، رفتارهای مطلوب با ارائه یک پاداش تقویت می شوند. پاداش می تواند یک تقویت کننده مثبت مانند خوراکی یا یک فعالیت لذت بخش باشد. این تکنیک برای تقویت رفتارهای جدید یا افزایش دفعات وقوع رفتارهای موجود استفاده می شود.
  • تقویت منفی (Negative reinforcement): در این تکنیک، یک رفتار مطلوب با حذف یک محرک ناخوشایند تقویت می شود. محرک ناخوشایند می تواند یک مجازات یا یک موقعیت ناخوشایند باشد. این تکنیک برای کاهش دفعات وقوع رفتارهای ناخواسته استفاده می شود.
  • تنبیه (Punishment): در این تکنیک، یک رفتار ناخواسته با ارائه یک محرک ناخوشایند یا حذف یک محرک مطلوب مجازات می شود. این تکنیک برای کاهش دفعات وقوع رفتارهای ناخواسته استفاده می شود.

تکنیک های یادگیری اجتماعی

برخی از تکنیک های یادگیری اجتماعی که در رفتار درمانی استفاده می شوند عبارتند از:

  • مشاهده مدل (Modeling): در این تکنیک، فرد از طریق مشاهده رفتار یک فرد دیگر که رفتار مطلوبی را انجام می دهد، یاد می گیرد که چگونه آن رفتار را انجام دهد. این تکنیک برای آموزش مهارت های جدید یا اصلاح رفتارهای ناخواسته استفاده می شود.
  • بازسازی شناختی (Cognitive restructuring): در این تکنیک، درمانگر به فرد کمک می کند تا افکار و باورهای منفی خود را که منجر به رفتارهای ناخواسته می شوند، شناسایی و تغییر دهد. این تکنیک برای درمان انواع اختلالات روانی، از جمله افسردگی، اضطراب و اختلالات خوردن استفاده می شود.

رفتار درمانی یک روش درمانی موثر برای طیف گسترده ای از اختلالات روانی و مشکلات رفتاری است. این رویکرد بر تغییر رفتار بر اساس اصول یادگیری تمرکز دارد و از طیف گسترده ای از تکنیک ها استفاده می کند.

 

بیشتر بخوانید :

نوروفیدبک در درمان افسردگی

نوروفیدبک در پیروزی

اختلالات اضطرابی

درمان اسکیزوفرنی

کنترل اضطراب در کودکان

اختلال اضطراب فراگیر

کلینیک روانپزشکی در شرق تهران

انواع اختلال دوقطبی

نوروفیدبک در درمان اضطراب

درمان اضطراب با نوروفیدبک