آفازی در سالمندان

  1. خانه
  2. خدمات کلینیک
  3. آفازی در سالمندان
آفازی در سالمندان

آفازی در سالمندان یک اختلال زبانی اکتسابی است که در اثر آسیب به نیمکره‌های مغزی، به طور معمول در نیمکره چپ، ایجاد می‌شود. این اختلال می‌تواند در افراد در هر سنی رخ دهد، اما در سالمندان شایع‌تر است. سکته مغزی، شایع‌ترین علت آفازی در سالمندان است، اما تومورهای مغزی، آسیب‌های تروماتیک مغزی و سایر بیماری‌های عصبی نیز می‌توانند باعث آن شوند.

آفازی می‌تواند به روش‌های مختلفی بر توانایی فرد در برقراری ارتباط تأثیر بگذارد. علائم آفازی بسته به نوع و شدت آن متفاوت است، اما می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

مشکل در صحبت کردن: فرد ممکن است در پیدا کردن کلمات مناسب، تلفظ صحیح کلمات یا بیان جملات کامل مشکل داشته باشد.
مشکل در درک گفتار: فرد ممکن است در درک صحبت‌های دیگران، حتی زمانی که به زبان ساده صحبت می‌کنند، مشکل داشته باشد.
مشکل در خواندن: فرد ممکن است در خواندن کلمات یا درک معنای متن مشکل داشته باشد.
مشکل در نوشتن: فرد ممکن است در نوشتن کلمات یا جملات کامل مشکل داشته باشد.

آفازی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد داشته باشد. این اختلال می‌تواند باعث frustrasiون، اضطراب، افسردگی و انزوای اجتماعی شود.

انواع آفازی در سالمندان

انواع مختلفی از آفازی وجود دارد که هر کدام بر بخش‌های خاصی از زبان تأثیر می‌گذارند. شایع‌ترین انواع آفازی در سالمندان عبارتند از:

آفازی بروکا: این نوع آفازی در اثر آسیب به ناحیه بروکا در لوب فرونتال مغز ایجاد می‌شود. افراد مبتلا به آفازی بروکا در صحبت کردن و بیان جملات کامل مشکل دارند.
آفازی ورنیکه: این نوع آفازی در اثر آسیب به ناحیه ورنیکه در لوب تمپورال مغز ایجاد می‌شود. افراد مبتلا به آفازی ورنیکه در درک گفتار دیگران مشکل دارند.
آفازی انتقالی: این نوع آفازی در اثر آسیب به مسیرهای عصبی بین نواحی بروکا و ورنیکه ایجاد می‌شود. افراد مبتلا به آفازی انتقالی در تکرار کلمات و جملات مشکل دارند.

روشهای درمان

درمان‌های مختلفی می‌توانند به بهبود توانایی فرد در برقراری ارتباط کمک کنند. درمان آفازی در سالمندان معمولاً شامل موارد زیر است:

گفتاردرمانی: گفتاردرمانگران می‌توانند به افراد مبتلا به آفازی در یادگیری مهارت‌های جدید برای برقراری ارتباط کمک کنند.
کاردرمانی: کاردرمانگران می‌توانند به افراد مبتلا به آفازی در انجام فعالیت‌های روزمره زندگی که به مهارت‌های زبانی نیاز دارند، مانند خواندن و نوشتن، کمک کنند.
دارو درمانی: داروها می‌توانند به درمان برخی از علائم آفازی، مانند افسردگی و اضطراب، کمک کنند.

هیچ راه مطمئنی برای پیشگیری از آفازی وجود ندارد، اما می‌توان با کنترل عوامل خطر سکته مغزی، مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت، خطر ابتلا به آن را کاهش داد.