توانبخشی پس از جراحی دست

  1. خانه
  2. خدمات کلینیک
  3. توانبخشی پس از جراحی دست
توانبخشی پس از جراحی دست

توانبخشی پس از جراحی دست یک جنبه حیاتی از روند بهبودی است و نقش مهمی در کمک به بیماران برای بازیابی عملکرد و تحرک دست آسیب‌دیده ایفا می‌کند. پروتکل توانبخشی خاص می تواند بسته به نوع جراحی انجام شده، وسعت آسیب یا شرایط تحت درمان و نیازهای هر بیمار متفاوت باشد. در این بحث، اصول کلی توانبخشی جراحی دست، تمرینات و تکنیک های رایج، چالش های بالقوه و اهمیت پایبندی به برنامه توانبخشی را بررسی خواهیم کرد.

جراحی دست برای رسیدگی به طیف وسیعی از شرایط از جمله شکستگی ها، آسیب های تاندون، آسیب های عصبی مانند سندرم تونل کارپال، آرتریت و سایر ناهنجاری ها انجام می شود. پس از جراحی دست، بیماران ممکن است درد، تورم، سفتی و کاهش دامنه حرکتی دست مبتلا را تجربه کنند. هدف توانبخشی پرداختن به این مسائل و ارتقای بهبودی و در عین حال بهبود قدرت، انعطاف پذیری و عملکرد دست است.

اهداف توانبخشی پس از جراحی دست

مدیریت درد: مدیریت درد از طریق داروها، روش‌ها و تکنیک‌های مناسب برای تسهیل درمان و بهبود راحتی بیمار.
بازیابی دامنه حرکتی: بازیابی تدریجی دامنه کامل حرکت در دست و انگشتان از طریق تمرینات کششی ملایم و درمان دستی.
تقویت: بهبود قدرت دست و انگشتان از طریق تمرینات هدفمند برای کمک به بازیابی قدرت و مهارت در چنگ زدن.
بهبود عملکرد: بازیابی توانایی انجام فعالیت های روزانه، مانند نوشتن، لباس پوشیدن و گرفتن اشیا.
به حداقل رساندن تشکیل بافت اسکار: جلوگیری از تشکیل بافت اسکار بیش از حد از طریق ماساژ ملایم و تمرینات کششی.
بهبود حس عمقی و هماهنگی: افزایش آگاهی بیمار از موقعیت دست و انگشتان خود در فضا و همچنین بهبود هماهنگی برای کارهای حرکتی ظریف.

تکنیک ها و تمرینات توانبخشی

تمرینات دامنه حرکتی: تمرینات کششی کنترل شده و ملایم برای بهبود انعطاف پذیری و جلوگیری از سفتی دست و انگشتان انجام می شود. این تمرینات ممکن است شامل دامنه حرکتی غیرفعال (درمانگر دست را برای بیمار حرکت می‌دهد)، دامنه حرکتی کمکی فعال (بیمار دست را با کمک حرکت می‌دهد) و دامنه حرکتی فعال (بیمار دست را به طور مستقل حرکت می‌دهد).

تمرینات تقویتی: پس از بازیابی دامنه حرکتی، بیماران می توانند تمرینات تقویتی را برای بهبود قدرت گرفتن و عملکرد کلی دست آغاز کنند. تمرینات متداول شامل فشردن توپ استرس، استفاده از بتونه درمانی، و انجام فرهای انگشت و مچ با نوارهای مقاومتی یا وزنه است.

مدیریت اسکار: تکنیک های ماساژ اسکار می تواند به شکستن بافت اسکار و بهبود انعطاف پذیری پوست و بافت های زیرین کمک کند. ورقه‌ها یا نوارهای ژل سیلیکونی نیز ممکن است برای بهبود بهینه و کاهش دید جای زخم توصیه شوند.

آموزش مجدد حسی: برای بیمارانی که تحت عمل جراحی ترمیم عصب قرار گرفته اند، تمرینات بازآموزی حسی می تواند به بهبود حس در دست آسیب دیده کمک کند. این تمرینات ممکن است شامل تحریک بافت ها یا دماهای مختلف و تمرین تکالیف تمایز برای تقویت ادراک حسی باشد.

تمرین‌های هماهنگی و مهارت: مهارت‌های حرکتی ظریف را می‌توان از طریق فعالیت‌هایی مانند برداشتن اشیاء کوچک، نخ زدن مهره‌ها و تکمیل پازل یا کارهای دست‌نویس بهبود بخشید. این تمرینات به تقویت هماهنگی دست و چشم و کنترل انگشت کمک می کند.

چالش های توانبخشی پس از جراحی دست

درد و ناراحتی: بیماران ممکن است در مراحل اولیه توانبخشی سطوح مختلفی از درد را تجربه کنند که می تواند بر تمایل آنها به انجام تمرینات تأثیر بگذارد. استراتژی های مدیریت درد باید برای اطمینان از راحتی بیمار اجرا شود.

انطباق بیمار: رعایت برنامه توانبخشی تجویز شده برای نتایج مطلوب ضروری است. بیماران ممکن است برای انجام تمرینات منظم دچار مشکل شوند یا ممکن است از پیشرفت آهسته ناامید شوند. ارتباط شفاف و پشتیبانی مداوم از سوی ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می تواند به بهبود انطباق بیمار کمک کند.

تورم و سفتی: تورم و سفتی پس از جراحی دست شایع است و می تواند بر توانایی بیمار در حرکت موثر دست تأثیر بگذارد. تکنیک های فشرده سازی، بالا بردن ارتفاع و تمرینات حرکتی ملایم می توانند به کاهش تورم و بهبود دامنه حرکتی کمک کنند.

ترس از آسیب مجدد: برخی از بیماران ممکن است از آسیب رساندن مجدد به دست خود در حین توانبخشی ترس داشته باشند که منجر به تردید در انجام برخی تمرینات می شود. آموزش تکنیک مناسب، پیشرفت تدریجی و اهمیت توانبخشی در روند بهبودی می تواند به کاهش این ترس ها کمک کند.