درمان آپراکسی گفتاری

  1. خانه
  2. خدمات کلینیک
  3. درمان آپراکسی گفتاری
درمان آپراکسی گفتاری

درمان آپراکسی گفتاری

آپراکسی گفتار (AOS) یک اختلال عصبی است که بر توانایی برنامه ریزی و اجرای حرکات لازم برای تولید گفتار تأثیر می گذارد. این می تواند به دلایل مختلفی از جمله سکته مغزی، آسیب مغزی تروماتیک، بیماری های عصبی دژنراتیو یا اختلالات رشدی رخ دهد. درمان آپراکسی گفتار معمولاً شامل یک رویکرد چند رشته‌ای، ترکیبی از گفتار درمانی، روش‌های ارتباطی تقویتی و جایگزین (AAC) و گاهی اوقات مداخلات دارویی یا جراحی بسته به علت زمینه‌ای است. در این بررسی اجمالی، به بررسی هر جنبه از درمان خواهیم پرداخت و راهبردها و مداخلات مختلفی را که برای رسیدگی به آپراکسی گفتار استفاده می‌شود، بررسی خواهیم کرد.

قبل از شروع درمان، یک ارزیابی کامل برای تشخیص دقیق آپراکسی گفتار و درک شدت و علل زمینه‌ای آن ضروری است. ارزیابی معمولاً شامل ترکیبی از آزمایش‌های استاندارد، مشاهده بالینی و ارزیابی‌های ابزاری مانند مطالعات تصویربرداری مانند MRI یا سی‌تی اسکن است. این ارزیابی به شناسایی کاستی‌های خاص تولید گفتار، تعیین سطح اختلال و تدوین یک برنامه درمانی فردی متناسب با نیازهای بیمار کمک می‌کند.

درمان آپراکسی گفتاری

گفتار درمانی سنگ بنای درمان آپراکسی گفتار است. هدف آن بهبود تولید گفتار با هدف قرار دادن مشکلات برنامه ریزی حرکتی و هماهنگی اساسی است. مداخلات درمانی در گفتار درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درمان گفتار حرکتی:

رویکرد مفصلی- سینماتیکی: بر بهبود هماهنگی و توالی حرکات مفصلی مورد نیاز برای تولید گفتار تمرکز دارد.
تمرین فشرده: شامل تمرین تکراری تکالیف گفتاری برای تقویت برنامه ریزی و اجرای حرکتی است.
تکنیک های بازخورد: ارائه بازخورد بصری، شنیداری یا لامسه برای کمک به فرد برای نظارت و تنظیم حرکات گفتار خود.
استراتژی های نشانه گذاری: استفاده از نشانه های بیرونی مانند اعلان های بصری، حرکات، یا نشانه های کلامی برای تسهیل تولید گفتار صحیح.

درمان آوایی:

کلمات متضادی که با یک واج متفاوت برای بهبود تشخیص واج و دقت تولید متفاوت هستند.
تمرین دنباله های هجا برای تقویت برنامه ریزی حرکتی و هماهنگی در سطح هجا.
درگیر شدن در کارهایی که آگاهی از صداها و ساختارهای زبان را هدف قرار می‌دهد، که می‌تواند به طور غیرمستقیم به تولید گفتار کمک کند.

آموزش عروضی:

از آواز خواندن یا آهنگسازی برای تسهیل تولید گفتار از طریق الگوهای ریتمیک و ملودیک استفاده می کند.
تمرکز بر عناصر عروضی گفتار مانند استرس، ریتم و آهنگ برای بهبود روانی کلی گفتار و طبیعی بودن.

آموزش ارتباطات کاربردی:

استفاده از وسایل کمکی ارتباطی یا وسایلی مانند تابلوهای تصویر، اپلیکیشن های ارتباطی یا دستگاه های تولید کننده گفتار برای تکمیل ارتباط کلامی و تقویت مهارت های ارتباطی کاربردی.

مداخلات به کمک فناوری

پیشرفت‌های فناوری، با چندین برنامه رایانه‌ای و موبایلی که به‌طور خاص برای گفتار درمانی طراحی شده‌اند، فرصت‌های جدیدی را برای درمان آپراکسی گفتار باز کرده است. این ابزارها اغلب شامل تمرین‌های تعاملی، بازخورد بصری، و ماژول‌های یادگیری شخصی‌شده برای هدف قرار دادن جنبه‌های مختلف تولید گفتار و ارائه پشتیبانی اضافی برای افراد مبتلا به آپراکسی گفتار هستند.