بازی درمانی چیست؟
بازی درمانی نوعی درمان است که عمدتاً برای کودکان استفاده می شود. این به این دلیل است که کودکان ممکن است نتوانند احساسات خود را پردازش کنند یا مشکلات خود را به والدین یا بزرگسالان دیگر بیان کنند.
اگرچه ممکن است یک زمان بازی معمولی به نظر برسد، بازی درمانی می تواند بسیار بیشتر از این باشد.
یک درمانگر آموزش دیده می تواند از زمان بازی برای مشاهده و کسب بینش در مورد مشکلات کودک استفاده کند. سپس درمانگر می تواند به کودک کمک کند تا احساسات را کشف کند و با آسیب های حل نشده مقابله کند. از طریق بازی، کودکان می توانند مکانیسم های مقابله ای جدید و نحوه تغییر جهت دادن رفتارهای نامناسب را بیاموزند.
بازی درمانی توسط تعدادی از متخصصان دارای مجوز بهداشت روان مانند روانشناسان و روانپزشکان انجام می شود. همچنین توسط درمانگران رفتاری (متخصصان کاردرمانی ذهنی) نیز ارائه می شود.
علاوه بر این، انجمن بازی درمانی، برنامههای آموزشی تخصصی و اعتبارنامههای پیشرفته را برای متخصصان سلامت روان، مشاوران مدرسه و روانشناسان مدرسه ارائه میکند.
فواید بازی درمانی چیست؟
بر اساس آمارها بیش دو سوم کودکانی که به بازی درمانی مراجعه می کنند ممکن است تغییرات مثبتی را تجربه کنند.
در حالی که برخی از کودکان ممکن است با تردید شروع کنند، اعتماد به درمانگر بیشتر می شود. همانطور که آنها راحت تر می شوند و پیوند آنها تقویت می شود، ممکن است کودک در بازی خلاق تر یا کلامی تر شود.
برخی از مزایای بازی درمانی چیست؟
- مسئولیت بیشتر در قبال برخی رفتارها
- توسعه راهبردهای مقابله ای و مهارت های حل مسئله خلاق
- احترام به خود
- همدلی و احترام به دیگران
- کاهش اضطراب
- یادگیری کامل تجربه و بیان احساسات
- مهارت های اجتماعی قوی تر
- روابط خانوادگی قوی تر
- بازی درمانی همچنین می تواند استفاده از زبان را تشویق کند یا مهارت های حرکتی ظریف و درشت را بهبود بخشد.
اگر کودک شما یک بیماری روانی یا جسمی تشخیص داده شده دارد، بازی درمانی جایگزین داروها یا درمان های ضروری دیگر نمی شود. بازی درمانی را می توان به تنهایی یا در کنار سایر روش های درمانی استفاده کرد.
موارد کاربرد بازی درمانی چیست؟
اگرچه افراد در هر سنی می توانند از بازی درمانی بهره ببرند، اما معمولاً برای کودکان بین ۳ تا ۱۲ سال استفاده می شود. بازی درمانی ممکن است در شرایط مختلفی مفید باشد، مانند:
- مواجهه با اقدامات پزشکی، بیماری مزمن یا مراقبت های تسکینی
- تأخیر رشدی یا اختلالات یادگیری
- رفتارهای مشکل ساز در مدرسه
- رفتار پرخاشگرانه یا عصبانی
- مسائل خانوادگی، مانند طلاق، جدایی، یا مرگ یکی از اعضای نزدیک خانواده
- اختلالات خوردن و دستشویی رفتن
- اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD)
- اختلال طیف اوتیسم (ASD)
- بلایای طبیعی یا حوادث آسیب زا
- خشونت خانگی، سوء استفاده یا بی توجهی
- اضطراب، افسردگی، اندوه
نحوه عملکرد بازی درمانی چیست؟
کمی شکاف ارتباطی بین کودکان و بزرگسالان وجود دارد. بسته به سن و مرحله رشد، کودکان به سادگی مهارت های زبانی بزرگسالان را ندارند. آنها ممکن است چیزی را احساس کنند، اما در بسیاری از موارد، یا نمی توانند آن را به یک بزرگسال بیان کنند یا بزرگسال قابل اعتمادی ندارند که آن را به او بیان کنند.
از سوی دیگر، بزرگسالان می توانند نشانه های کلامی و غیرکلامی کودک را اشتباه تعبیر کنند یا به طور کامل از دست بدهند.
کودکان از طریق بازی یاد می گیرند جهان و جایگاه خود را در آن درک کنند. اینجا جایی است که آنها آزادند تا احساسات درونی و عمیق ترین احساسات خود را به نمایش بگذارند. اسباببازیها میتوانند به عنوان نماد عمل کنند و معنای بیشتری پیدا کنند – اگر بدانید به دنبال چه چیزی باشید.
از آنجایی که کودک نمی تواند به اندازه کافی خود را در دنیای بزرگسالان بیان کند، درمانگر به کودک در دنیای خود و در سطح خود می پیوندد.
در حین بازی، کودک ممکن است کمتر تحت مراقبت قرار گیرد و تمایل بیشتری برای به اشتراک گذاشتن احساسات خود داشته باشد. اما تحت فشار نیستند آنها اجازه دارند در زمان خود و با روش ارتباطی خود این کار را انجام دهند.
بازی درمانی بسته به درمانگر و نیازهای خاص کودک متفاوت خواهد بود. برای شروع، درمانگر ممکن است بخواهد کودک را در حال بازی مشاهده کند. آنها همچنین ممکن است بخواهند با کودک، والدین یا معلمان مصاحبه جداگانه انجام دهند.
پس از یک ارزیابی کامل، درمانگر برخی از اهداف درمانی را تعیین میکند، درباره محدودیتهایی که ممکن است لازم باشد تصمیم میگیرد و برنامهای برای چگونگی ادامه آن تدوین میکند.
بازی درمانگران به نحوه برخورد کودک با جدا شدن از والدین، نحوه بازی تنها و نحوه واکنش آنها هنگام بازگشت والدین توجه می کنند.
در مورد نحوه تعامل کودک با انواع مختلف اسباب بازی ها و چگونگی تغییر رفتار آنها از جلسه ای به جلسه دیگر می توان چیزهای زیادی را آشکار کرد. آنها ممکن است از بازی برای نشان دادن ترس ها و اضطراب ها، به عنوان یک مکانیسم تسکین دهنده، یا برای درمان و حل مشکل استفاده کنند.
بازی درمانگران از این مشاهدات به عنوان راهنمایی برای مراحل بعدی استفاده می کنند. هر کودک متفاوت است، بنابراین درمان متناسب با نیازهای فردی آنها انجام می شود. با پیشرفت درمان، می توان رفتارها و اهداف را دوباره ارزیابی کرد.
در برخی موارد، درمانگر ممکن است والدین، خواهر و برادر یا سایر اعضای خانواده را وارد بازی درمانی کند. این به عنوان فرزند درمانی شناخته می شود. این می تواند به آموزش حل تعارض، ترویج بهبودی و بهبود پویایی خانواده کمک کند.
کلمات مرتبط :
بازی درمانی چیست؟ – فواید بازی درمانی – اهداف بازی درمانی – بازی درمانی در شرق تهران – کاردرمانی خوب در شرق تهران
