فرزند پروری صحیح
هیچ راه “درست” واحدی برای پدر و مادری کردن وجود ندارد، زیرا آنچه برای یک کودک موثر است ممکن است برای دیگری کارساز نباشد. با این حال، برخی از اصول کلی وجود دارد که می تواند به والدین کمک کند تا فرزندانی شاد و سالم تربیت کنند.
۱٫ رفاه عاطفی فرزندتان را پرورش دهید.
عشق و محبت را به کودک خود نشان دهید. کودکان برای ایجاد عزت نفس سالم نیاز به احساس دوست داشتن و پذیرش دارند. مطمئن شوید که زمان با کیفیتی را با فرزندتان سپری کنید، او را اغلب در آغوش بگیرید و به او بگویید که دوستش دارید.
به رشد هوش هیجانی فرزندتان کمک کنید. به کودک خود در مورد احساسات خود، نحوه شناسایی آنها و نحوه ابراز آنها به روش های سالم آموزش دهید. به آنها کمک کنید تا بفهمند که همه احساسات خوب هستند، اما برخی از آنها در موقعیت های خاص بهتر از دیگران بیان می شوند.
حد و مرزها و انتظارات را مشخص کنید. کودکان باید بدانند که از آنها چه انتظاری می رود تا احساس امنیت کنند. قوانین و انتظارات روشنی را تعیین کنید و در اجرای آنها ثابت قدم باشید.
از نظم و انضباط مثبت استفاده کنید. به جای فریاد زدن یا تنبیه فرزندتان، سعی کنید از تکنیک های انضباط مثبت مانند استراحت، پیامدهای طبیعی یا تغییر مسیر استفاده کنید.
بیشتر بخوانید : اصول فرزند پروری صحیح
۲٫ رشد فکری فرزندتان را تقویت کنید.
از کودکی برای فرزندتان بخوانید. خواندن با صدای بلند به رشد واژگان، مهارت های زبانی و تخیل کودک شما کمک می کند.
فرزندتان را تشویق کنید که سوال بپرسد. کنجکاوی کلید یادگیری است. فرزندتان را تشویق کنید تا در مورد هر چیزی سوال بپرسد.
یک محیط خانه محرک ایجاد کنید. مطمئن شوید که خانه شما پر از کتاب، اسباب بازی و سایر مواد آموزشی است.
فرزند خود را در فعالیت ها و کلاس های مناسب سن ثبت نام کنید. قرار دادن کودک در معرض فعالیت های مختلف به او کمک می کند تا علایق و استعدادهای خود را شکوفا کند.
سایر راهکارهای فرزند پروری صحیح
۳٫ از رشد اجتماعی و عاطفی فرزندتان حمایت کنید.
کودک خود را تشویق کنید تا با کودکان دیگر بازی کند. بازی با کودکان دیگر به رشد مهارت های اجتماعی، مهارت های حل مسئله و همدلی کمک می کند.
به فرزند خود بیاموزید که چگونه اختلافات را به طور مسالمت آمیز حل کند. تعارض بخشی عادی از زندگی است. به کودک خود بیاموزید که چگونه نیازها و احساسات خود را با احترام بیان کند و چگونه مصالحه کند.
الگویی برای تعاملات اجتماعی سالم باشید. کودکان با مشاهده بزرگسالان در زندگی خود یاد می گیرند. حتماً رفتارهایی را که می خواهید فرزندتان بیاموزد، مانند مهربانی، احترام و همدلی، الگوسازی کنید.
۴٫ برای فرزند پروی صحیح به فرزندتان کمک کنید استقلال خود را توسعه دهد.
به فرزندتان مسئولیت های متناسب با سن خود بدهید. کارهای خانه به کودکان کمک می کند تا احساس مسئولیت و استقلال را پرورش دهند.
اجازه دهید فرزندتان انتخاب کند. با بزرگتر شدن فرزندتان، انتخاب های بیشتری در مورد زندگی خود به او بدهید. این به آنها کمک می کند تا مهارت های تصمیم گیری خود را توسعه دهند.
به فرزندتان بیاموزید که چگونه مشکل را حل کند. به فرزند خود کمک کنید تا یاد بگیرد که چگونه مشکلات را شناسایی کند، راه حل ها را طوفان فکری کند و تصمیم بگیرد.
۵٫ پدر و مادری حامی باشید.
مهم نیست که در کنار فرزندتان باشید. برای فرزند پروری صحیح اجازه دهید فرزندتان بداند که شما او را دوست دارید و حمایت می کنید، مهم نیست که چه کاری انجام می دهد.
صبور باشید و درک کنید. کودکان هنوز در حال یادگیری و رشد هستند. در برابر اشتباهات آنها صبور باشید و به آنها کمک کنید تا از آنها درس بگیرند.
به فرزند خود ایمان داشته باشید. اجازه دهید فرزندتان بداند که به تواناییهای او ایمان دارید و فکر میکنید میتواند به هر چیزی که در نظر دارد دست یابد.
انواع سبک های فرزندپروری
سبک فرزندپروری، روشی است که والدین برای تربیت فرزندان خود انتخاب میکنند. این سبک میتواند بر رشد، رفتار و شخصیت کودک تأثیر بسزایی داشته باشد. روانشناسان چهار سبک اصلی فرزندپروری را شناسایی کردهاند:
۱٫ سبک فرزندپروری مقتدرانه (Authoritative Parenting)
ویژگیها: والدینی با این سبک، هم محبتآمیز هستند و هم قاطع. آنها قوانین و انتظارات روشنی دارند اما در عین حال به نظرات فرزندان خود گوش میدهند و به آنها اجازه میدهند تا استقلال خود را تجربه کنند.
تأثیرات بر کودک: کودکانی که با این سبک بزرگ میشوند، معمولاً اعتماد به نفس بالا، مسئولیتپذیر، مستقل و دارای مهارتهای اجتماعی قوی هستند.
۲٫ سبک فرزندپروری مستبدانه (Authoritarian Parenting)
ویژگیها: والدینی با این سبک، بسیار کنترلگر هستند و قوانین سختگیرانهای دارند. آنها به ندرت به احساسات و نظرات فرزندان خود اهمیت میدهند.
تأثیرات بر کودک: کودکانی که با این سبک بزرگ میشوند، ممکن است مطیع باشند اما کمرو، عصبی و فاقد اعتماد به نفس باشند. آنها ممکن است در بیان احساسات خود مشکل داشته باشند و در روابط اجتماعی دچار مشکل شوند.
۳٫ سبک فرزندپروری سهلگیرانه (Permissive Parenting)
ویژگیها: والدینی با این سبک، بسیار مهربان هستند اما قوانین کمی دارند یا اصلاً قانونی ندارند. آنها نقش دوست را برای فرزندان خود ایفا میکنند و به آنها اجازه میدهند هر کاری که میخواهند انجام دهند.
تأثیرات بر کودک: کودکانی که با این سبک بزرگ میشوند، ممکن است کمرو، بیمسئولیت و دارای مشکلات رفتاری باشند. آنها ممکن است در کنترل تکانههای خود مشکل داشته باشند و در مدرسه و روابط اجتماعی با مشکل مواجه شوند.
۴٫ سبک فرزندپروری طردکننده (Uninvolved Parenting)
ویژگیها: والدینی با این سبک، کمترین توجه را به فرزندان خود دارند. آنها نیازهای عاطفی و فیزیکی فرزندان خود را برآورده نمیکنند و اغلب غایب هستند.
تأثیرات بر کودک: کودکانی که با این سبک بزرگ میشوند، ممکن است احساس تنهایی، ناامنی و بیارزشی کنند. آنها ممکن است در مدرسه و روابط اجتماعی با مشکل مواجه شوند و در معرض خطر ابتلا به مشکلات روانی باشند.
کدام سبک بهتر است؟
به طور کلی، سبک فرزندپروری مقتدرانه به عنوان بهترین سبک شناخته میشود. زیرا این سبک به کودک کمک میکند تا اعتماد به نفس، استقلال و مهارتهای اجتماعی قوی را توسعه دهد. اما مهم است به یاد داشته باشیم که هر کودکی منحصر به فرد است و ممکن است به سبک فرزندپروری متفاوتی نیاز داشته باشد.
عوامل موثر بر انتخاب سبک فرزندپروری صحیح:
شخصیت والدین: شخصیت، باورها و تجربیات والدین بر انتخاب سبک فرزندپروری آنها تأثیر میگذارد.
فرهنگ: فرهنگ و ارزشهای جامعه نیز بر سبک فرزندپروری تأثیرگذار است.
ویژگیهای کودک: ویژگیهای شخصیتی کودک مانند سن و جنسیت نیز در انتخاب سبک فرزندپروری مؤثر است.
